ÖZBEKİSTAN

Ülkenin % 11 ekilip dikilmeye uygundur. Nüfusun % 60’ı kırsal kesimlerde yaşamaktadır. Şu an Özbekistan, dünyanın en büyük ikinci pamuk ihracatçısı ve en büyük beşinci pamuk üreticisi konumundadır. Diğer ihracat malları ise altın, doğal gaz ve petroldür.

1991’de bağımsızlığını kazandıktan sonra yönetim Sovyet tarzındaki yönetim ekonomisini üretimde ve fiyatlarda düşüşlerle ve sıkı kontrollerle destekleme kararı aldı. Yatırımların ülkedeki olumlu etkisinin bilincinde olan yönetim iş kararlarındaki kontrolünü arttıran önlemleri korumakta ve uygulamaktadır. Bağımsız olduğundan beri ülkedeki düşük gelirli insanlar gelir dağılımının eşitsizliğinden zarar görmektedir. 2003’te IMF’nin sunduğu zorunluluklar dövizin daha kolay çevrilmesini amaçlasa da sıkı döviz kontrolleri ve kısıtlanan sınırlar dövizin çevrilmesini azalttı ve ekonomik çalışmaları yavaşlatan bazı eksikliklere sebep oldu.   

Özbekistan yönetimi birçok şekilde ithalatı sınırlandırmaktadır. Ülkede üretilen ürünleri korumak amacıyla ihracat mallarına yüksek vergiler uygulanmaktadır. Resmi gümrük vergileri resmi olmayan gümrük vergileriyle birleştiğinde ürünün asıl değerinin % 100 – 150’si civarında vergisi alınmaktadır. Bu da ithalatı neredeyse imkânsız hale getirmektedir.

Rusya ve Çin’in Özbekistan’da petrol ve doğal gaz endüstrilerinde yaptığı yatırımlar ekonomik büyümeye katkı sağlamaktadır. Özellikle Rusya Özbekistan’daki madencilik, iletişim, petrol ve doğal gaz sektörleriyle ilgilenmektedir.

Özbekistan’da iş kurmak kolay değildir. Birçok yatırım ve yöneten kesimle bağlantılar gerektirir. Bununla beraber yıllık % 30 – 40 kar getirir. Şu an en karlı sektör emlak sektörüdür. 2006 yılında emlak sektörünün karı % 80 civarındaydı.

Endüstri: % 25.7

Hizmet: % 43.2 (2006 tahmini)

Endüstri: % 20

Hizmet: % 36 (1995)

En fazla: % 10: % 22 (1995)

Giderler: 4.24 milyar $, mevcut olmayan sermaye giderleri dâhil.

(FY 2007 tahmini)