TO KNOW OR NOT TO KNOW ENGLISH...

İngiliz dili köken olarak Hint Avrupa dil ailesinin Germence grubunun batı koluna bağlı; benzetmeye başvuracak olursak, eski yüksek Almanca ile kan bağı olan; Hollanda dili (dutch), Flamanca (flemish), Frizce ile yakın; İzlandaca, Norveççe, İsveççe ve Danca ile orta dereceden ve Sanskritçe ile uzaktan akraba olan sözdizimsel (sentaktik) bir dildir.

Günümüzde konuşulan İngilizce, kronolojik sıraya konulduğunda ilk olarak adaya Kıta Avrupası’ndan gelen İskandinav kökenli (viking) kabilelerden Angıllar ve Saksonların konuştuğu eski Germen dilinin, adanın yerli halkı olan Keltlerin dili (celtic ve gaelic) ile girdiği ilişki sonucu biçimlenmeye başlamıştır. Daha sonra, Romalılar’ın adayı işgaliyle Latince’nin etkisi altına giren dil, 1066'da Normanların istilası ile Normanca (Fransızca) etkisi altına girmiş, hatta yaklaşık 300 yıl boyunca saray ve çevresinde resmi yazı ve edebiyat dili olarak Fransızca kullanılmıştır; İngilizce, alt tabaka mensupları tarafından, neredeyse gizli gizli konuşulmuştur. 1300'lerin sonlarına doğru milliyetçilik akımının yayılmasıyla güçlenen İngilizce, Shakespeare sayesinde telaffuz ve yazım olarak standart biçimine kavuşmaya başlamıştır. Sömürge döneminde de sömürge ülkelerinin dillerinden etkilenen ve başka dillerden sayısız sözcük ödünç alan İngilizce (bir milyona yakın aktif/pasif sözcük dağarcığı olduğu söylenir), gücünü bu özelliğinden almaktadır. İngilizce’nin dünyada Mandarin Çincesi’nden sonra en çok konuşulan 2. dil ve dünyada 2.1 milyar insanın dolaylı veya dolaysız yoldan konuştuğu bir dil olmasının nedeni de burada yatmaktadır.

Her ne kadar İngilizce konuşan 2.1 milyar insan rakamı telaffuz edilse de, bu rakam bu insanların hepsinin İngilizce’ye hâkim oldukları gerçeğini düşündürmemelidir bizlere. Çünkü her ne kadar hâkim olunursa olunsun, anadili İngilizce olan bir yerde yaşamadığı sürece çoğu insan İngilizce’yi tam olarak öğrenememektedir. Hatta kültürlü bir ‘native speaker’ olunmadıkça da gerek ‘phrasal verb’leri, gerek ‘idiom’ları ile hiçbir zaman mükemmel şekilde öğrenilemez; kelimenin tam anlamıyla, ’öğrendikçe öğrenilesi, derya deniz’ bir dildir. Örneğin, İngilizce’nin 300.000 tanesi aktif olarak kullanılan bir milyona yakın sözcük içermesi biz Türkler için oldukça önemli bir sorundur; çünkü Türkçe, içerdiği Arapça ve Farsça sözlükler hesaba katıldığında bile 100.000 kelimeden oluşan bir dildir. Yine bir örnek verilecek olursa, İngilizce’de ’i have to go’, Türkçe’de ’gitmeliyim’, yani ‘i must go’ anlamına gelmektedir. Fakat ‘i don’t have to go’, ’gitmemeliyim’ demek istediğimizde ‘i musn’t go’ değil, gitmeme gerek yok anlamına gelen  ‘i don’t need to go.’ kullanılmalıdır. Bu sorunlar üçüncü bir dil öğrenildiğinde daha kolay bir şekilde aşılabilir.

Sonuç olarak, İngilizce belli bir düzeye kadar öğrenilmesi çok kolay, ondan sonra ilerletmesi zor olan; mükemmelleştirilmesi ise oldukça emek isteyen bir dildir. Ayrıca, giderek dünya diline dönüşmektedir; zira yapılan araştırmalara göre on yıl içerisinde 2 milyar insanın İngilizce öğreniyor olacağı, 3 milyar insanın da en az kendini ifade edecek kadar da olsa İngilizce bileceği tahmin edilmektedir. Bir başka çarpıcı özelliği ise, dünya tarihinde ilk defa bir dili anadili olmadığı halde konuşanların sayısı, anadili olarak konuşanların sayısını aşmış durumda. Günümüzde bu dili sonradan öğrenenlerin sayısı anadili olarak kullananların sayısının 3 katına yaklaşmış durumda (Newsweek, 7 Mart 2005). Rakamlardan da anlaşılacağı üzere, geleceğin dünyasının temelleri İngilizce ile kurulacak gibi görünüyor. Bu yüzden, İngilizce’ye tam anlamıyla hâkim olmak, her alanda başarıya giden yolda karşımıza çıkan kapıyı açan en önemli anahtar… Eğer sizde en uyumlu anahtar varsa, siz o kapıyı en önce açan kişi olursunuz; ama sizin anahtarınız düzgün işlenmemişse kapının önünde anahtarınızı uyumlu hale getirene kadar beklersiniz. Kim beklemek ister ki?